Пред шеесеттина години е дизајниран бикини, модел на костум за капење кој во светот предизвикал вистинска еволуција, а креаторот е еден париски автомеханичар.
Радикален костум за капење, направен од оскудна ткаенина, дизајниран е во 1946 година од Луј Реар во париски бутик за долна облека, кој го наследил од својата мајка, сместен во непосредна близина на познатото кабаре “Фоли Бержер”.
За првиот модел на бикини биле употребени 70 cm ткаенина, а авторот на својата креација и дал име според коралскиот остров во Тихиот океан, каде се вршени експерименти со атомска бомба.
Новитетот на Луј Реар во почетокот предизвикувал оспорување и општа осуда. Моделот го отскривал стомакот, што дури и во Холивуд се сметало за безсмислено и срамно. Ватикан овој костум го прогласил за неморален, по што бикинито беше забрането во Шпанија, Португалија и Италија. Разочаран од тоа, Реар бил приморан да се врати на традиционалните пантолони, но бикините малку по малку почнаа да го освојуваат светот.
Во почетокот на педесеттите, во бикини се фотографирале Мерлин Монро и Рита Хејворт, а после нив и Џејн Мејсфил и Бриџит Бардо која во 1957 година во Сен Тропе отворила и прва сезона “топлес“ во филмот “И Бог ја создаде жената“.
Само Британките, како што објави лондонски “Тајмс“, за бикини трошат околу 45 милиони фунти годишно.
Истовремено со Реар, дводелен костим за капење производeл и Жак Хајм. Новниот модел е наречен “Атом“ и прогласен за најмал костум за капење на светот. Но Реар на својата конкуреција му конкурирал со бикините – “помал од најмалиот костум на светот“, кој бил дотолку отворен што на почетокот моделите дури и се страмеле да го носат.
Првите бикини се направени од памбучен трикотажен материјал што не било многу практично, па поради тоа од 1951 година бикините почнале да се прават од еластичен материјал – познат како ластекс, кој се прилепува на телото и го подобрува неговиот изглед.
Нареден чекор во развојот на бикините направил дизајнерот на костуми за капење од Холивуд Мабс, со што прв сошил костум од латекс и свила.
Колку што четириесеттите биле познати по појавата на бикините, толку и педесеттите остануваат запаметени по враќањето на старите, добри пуритански костуми за капење во најразлични бои. Во тоа време, американската дизајнерска компанија “Col of California“ ги рекламира своите костуми за капење со познатиот Естер Вилијамс. Но, младите во шеесеттите се вратиле на бикините.
Новата генерација носи косум за капење водејќи сметка за здравјето, па ткаенините од кои се прават се антибактериски. Прв таков костум, направен од антибактериски материјал, е направен во Италија. Неговите автори влегле во борба против непријатниот мирис и бактериите кои ги има по плажите. Во состав на ткаенината се наоѓа трикозан, битен поради свежината на костумот и затоа што ги убива микроорганизмите.
Во Италија, на пример, се прават бикини кој мирисаат на јаболко. Неговите дизајнери тврдат дека аромата ќе се задржи и после дваесеттина перења на бикините, а секоја боја на костумот има “тајна“ порака во себе.
Кога станува збор за “морска мода“, Европа и Америка се лути конкуренти. Стариот континент е за бикини за разлика од едноделниот костум и топлес, додека Америка останува во пуритански синџири.